Bizim Fransaya borcumuz yoxdur...

Bakı:

20 °C

69 %

10 m/s

Əlaqə

AZ RU EN

Ana səhifə / Siyasət / Bizim Fransaya borcumuz yoxdur...

Bizim Fransaya borcumuz yoxdur...

22.11.2023 [10:10]

Amma Fransanın bizə borcu var!

Vaxtilə Fransanın azadlığı uğrunda döyüşlərdə özünü sipər etmiş Əhmədiyyə Cəbrayılova minnətdarlıq borcu var

İmperialist Qərbin “adından” Cənubi Qafqaza demarşı Fransa “üstlənib”. Bu gün özünü həm siyasi proseslərin mərkəzinə “atan”, həm də “hərbi potensialını” İrəvana “daşıyan” Paris tarixdən dərs almağı bacarmayan az-az ölkələrdəndir. Fransanın peşəsi tarixən məzlum, gücsüz - qüvvətsiz, savadsız “cəmiyyətlərə”, daha doğrusu kütlələr üzərində “ağalıq etmək” olub. Bu, XVI - XIX əsrlərdə də belə idi, XX əsrdə də belə olmuşdu, XXI əsrdə də eyni istiqamətlə davam edir. Orta əsrlərdə Afrikada yaşayan yerli aborigenlərin hüquqlarını tapdayaraq onlara zülm edən, insanları kölə edib bazarlarda satan Fransa XIX əsrin ilk onilliyində “Şərqə doğru” planı ilə iflasa uğramışdı. Sonradan Birinci və İkinci Dünya müharibələrindəki inamsız iştirakı ilə ikinci palana “atılmışdı”...

Bunları xatırladarkən heç də Fransanı tənqid obyekti və ya təhdid hədəfi kimi “şişirtmək” fikrimiz yoxdur. Özünü demokratik adlandıran bu ölkənin son 30 illik tarixinə nəzər saldıqda onun müasir inkişaf xarakterini müəyyənləşdirmək mümkündür:

- Fransa XX əsrin “soyuq müharibəsi”ndə özünün zəif və müəyyənləşməmiş mövqeyi ilə “məşhur olub” - nə “ət”, nə də “balıq” olmağı bacarmayan Paris gününün xoş keçdiyi “yeri” özü üçün “müttəfiqlik hesab edirdi;

- Bu dövlət heç bir zaman arzuladığı Avropa liderliyinə yüksələ bilmədi - bilməyəcək də. Çünki ən xırda və cılız komponentləri belə (məsələn erməni lobbisinin maraqlarını) özünün dövlət maraqlarından üstün sayan Fransa “dövlətçiliyi” tarixi ənənəyə istinad etməkdən çəkinir. Adi fakt - son 30 illik tarixdə hətta Fransada dövlət başçısı postuna “namizədlərin” seçki kampaniyaları belə bu günün rakursunda diktator sayılan Qəddafi tərəfindən maliyyələşdirilib;

- Dövləti daxildən gücləndirməyin yolu heç də Avropa İttifaqı planlaşdırması ilə tənzimlənməli deyil - Fransa qonşularından ibrət götürməli idi. Zəif dövlət planlaşdırmasının ən bariz sübutları irqi ayrı-seçkiliyin, antisemitizmin günü-gündən artması, dini tolerantlığın tam şəkildə sivilizasiyaların qarşıdurması halına transformasiyası etməsi ilə üzə çıxır.

Bu siyahını artırmaq da olar - səbəb isə tarixdən dərs götürməmə “xəstəliyidir”. Fransa heç bir zaman səmimi dostluq qura bilmir və bilməyəcək də. Misal göstərmək üçün uzağa getmək gərəkməz - Ermənistan üzərindən öz maraqlarnı təmin edəcək planlar qurur. Azərbaycanı hədəfə alma “xatirinə” Cənubi Qafqaza “səlib yürüşü” təşkil edir. Bu dövlət tarixən hər kəsə borclu qalıb. Əlcəzairə, Ruandaya və adını sadalamadığımız onlarla ölkəyə soyqırımı “üzr borcu” var. Poleniziya, Kaledoniya və başqa ölkələrə istismarçı “üzrü” var.

İndi də Ermənistanı özünün “ağuşuna alaraq” onun qanını sorur - bu addımdan uğur gözləməyin özü yumşaq desək, xəstəlik əlamətidir -region Fransa üçün yaddır. Hətta burada “kirayəçi bacısı” olsa belə. “Bacısının” evini silahla doldurmağa qalanda ...

Bu silahlandırmanın hədəfi Azərbaycandır. Azərbaycana qarşı fransız “kin”inin arxasında isə hər hansı bir “borc” yoxdur. Azərbaycan heç vaxt heç kimə borclu qalmayıb. Fransanın neokolonialist “caynaqlarını” regiondan kəsən Azərbaycan nəinki düşməninə, dostuna belə borclu qalmayıb.

Amma Fransanın Azərbaycana borcu çoxdur. XX əsrin ən qanlı tarixi yazılarkən - İkinci Dünya müharibəsində Fransanın “azad ölkə” kimi yaşaması üçün Azərbaycan cəbhəni indiki dildə desək, yanacaq enerjisi ilə təmin etdi... Fransız xalqı unutmamalıdır ki, tarixin bütün dövrlərində “kef etməyib” - cəmisi 80 ilə yaxın keçmişdə fransızlar faşizmin əsarətində əzilərkən onun meşələrində əlində silah döyüşən məhz Azərbaycan oğlu idi - İkinci Dünya müharibəsi illərində Fransa Müqavimət hərəkatının iştirakçısı, “Armed Mişel”, “Ryus Armed”, “Xarqo” və başqa adlarla Fransanın azadlığı uğrunda döyüşlərdə iştirak edən Əhmədiyyə Cəbrayılov bu ölkənin orden və medalları ilə, o cümlədən “Hərbi medal”lar ilə təltif olunub. Makronun sələfi Şarl De Qoll II Dünya müharibəsindən sonra SSRİ-yə səfəri zamanı ilk olaraq onu axtarmışdı. Bu gün Azərbaycana qarşı haqsızlıqlar edən Fransa özünün minnətdarlıq borcunu beləmi ödəyir? Makron Azərbaycan xalqının Fransanın azadlığı uğrunda döyüşdüyünü yaddan çıxarmaqla öz tarixinə qarşı naxələflik edir...

P.İSMAYILOV

Paylaş:

Baxılıb: 612 dəfə